سلام گل های بابا

دوشنبه همین هفته 2/خرداد/1401 متاسفانه با یک شک خبری بزرگ شروع شد.

فرو ریختن ساختمان متروپل در آبادان.

در حالیکه کارگران در آن مشغول به کار بودند و ...

افراد زیادی در مغازه های زیر آن مشغول

به ناگاه در زیر آوار مدفون شدند.

کار آوار برداری بدلیل مشکلات مختلف به کندی انجام می شود

و هر چند ساعتی اسم تعدادی به آمار کشته شدگان اضافه می شود.

البته خوشبختانه تعدادی هم نجات پیدا کردند هر چند از لحاظ جسمی و روانی بشدت صدمه دیده اند.

می گویند مقصر این است و آن ...

شاید هم همه ما مقصر باشیم که اینقدر در کانون بلا و دردسر گرفتار آمده ایم...

این حرفها به کنار...

دلم برای همه کسانی که در ناباوری برای همیشه شعله وجوشان خاموش شد می سوزد

برای پدر و مادران آنها و برای همسر و فرزندان آنها بیشتر ...

راستی برادر یکی از دوستان من هم به نام آقای حسن سیداوی در همین حادثه جانش را از دست داد...

کاش میشد از این حوادث پیشگیری کرد

کاش دقت بیشتری می شد

اما دیگر فایده ای نداره

رنج از دست دادن افراد به این راحتی و بخاطر سهل انگاری و ثروت اندوزی عده ای خاص، تا قیامت بر دل ما سنگینی میکنه

کسانی که با آرزوهایشان پر کشیدند

خانواده هایی را شنیده ام که 4-3 نفر از دست داده اند و تنها پدر یا مادر یا برادر از آن خانواده به جا مانده

چقدر دشوار ... چقدر سنگین ... چقدر ناعادلانه

خدایا خودت عزیزانم را برایم حفظ کن

خدا رحمت کنه همه جانباختگان این رنج بزرگ را

دوستتون دارم گل های بابا